ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο – Δημήτριο Κοκκορό – Εισηγητή, Λεωνίδα Χατζησταύρου και Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Σοφουλάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου B. M. του X., κατοίκου Αθηνών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κοντούλα, για αναίρεση της αποφάσεως 1036/2022 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και o αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’αριθμ. 4884/8-7-2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 698/24.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το σκέλος του χαρακτηρισμού της επιβληθείσης ποινής και μόνον και να παραπεμφθεί η υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο σκέλος της, για νέα συζήτηση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση από 8-7-2024 αίτηση του B. M. του X. και της S., κατοίκου Αθηνών, οδός …, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 1036/ 2022 απόφασης του Β’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία κηρύχθηκε ένοχος της αξιόποινης πράξης παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών από κοινού κατ’ εξακολούθηση, με τη μορφή της αγοράς, μεταφοράς, αποθήκευσης και πώλησης, έχοντας αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ώστε να μην μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης πέντε [5] ετών, ασκήθηκε: α] νομότυπα, με δήλωση του αναιρεσείοντος που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου [άρθρο 474 2Α ΚΠΔ], β] εμπρόθεσμα, αφού η απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 18-6-2024 και η δήλωση αναίρεσης έγινε στις 8-7-2024 [ημέρα Δευτέρα], εντός δηλαδή της νόμιμης προθεσμίας των είκοσι [20] ημερών [άρθρο 473 παρ. 1, 2, 3 ΚΠΔ] και γ] παραδεκτά, αφού ασκήθηκε από δικαιούχο και έχοντα προς τούτο έννομο συμφέρον, στρέφεται κατά υποκείμενης στο ένδικο αυτό μέσο απόφασης και περιέχει ορισμένο λόγο αναίρεσης [άρθρα 464, 504, 505 παρ. 1 α, 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ]. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.
Στο άρθρο 20 του ισχύοντος από 20-3-2013 Ν. 4139/2013, το οποίο αναφέρεται στο βασικό έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών, ορίζεται ότι: <<1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23 διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ [8] ετών και χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες [300000] ευρώ. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 2 Α και 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 και ιδίως η εισαγωγή, … η αγορά, … η αποθήκευση, …η κατοχή …. 3. Αν περισσότερες πράξεις διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών συντρέχει μόνο ένα έγκλημα διακίνησης. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των επί μέρους πράξεων διακίνησης, το είδος, η συνολική ποσότητα και η καθαρότητα του ναρκωτικού καθώς και η βαρύτητα των σχετικών επιπτώσεων στην υγεία>>. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 30 παρ. 1 του ως άνω Ν. 4139/2013 [ Μεταχείριση εξαρτημένων χρηστών από ναρκωτικές ουσίες], << Όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση …>>. Κατά σε την παράγραφο 4 αυτού <<Δράστης, στο πρόσωπο του οποίου κατά το χρόνο της πράξης συντρέχουν οι προύποθέσεις της παραγράφου 1, αν είναι υπαίτιος τέλεσης: … β] των πράξεων του άρθρου 20 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός [1] έτους…>>. Τέλος ,κατά την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου: << Ο κατά νόμο ποινικός χαρακτήρας των πράξεων που τελέστηκαν από δράστη, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1, κρίνεται με βάση την απειλούμενη στην παράγραφο 4 στοιχ. β’, γ’ και δ’ ποινή…>>. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 51 παρ. 1 του ΠΚ [Ν. 4619/2019: << 1. Ποινές στερητικές της ελευθερίας είναι η κάθειρξη, η φυλάκιση και ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων >>. Η διάρκεια της πρόσκαιρης κάθειρξης, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 52 του ίδιου Κώδικα, δεν υπερβαίνει τα δέκα πέντε [15] έτη ούτε είναι κατώτερη των πέντε [5] ετών. Ενώ, η διάρκεια της φυλάκισης, κατά τη διάταξη του άρθρου 53 του ΠΚ, δεν υπερβαίνει τα πέντε [5] έτη ούτε είναι κατώτερη των δέκα [10] ημερών. Επομένως, ποινή κατά της ελευθερίας διαρκείας πέντε [5] ετών μπορεί να είναι είτε κάθειρξη είτε φυλάκιση. Οι ποινές αυτές, μολονότι ισοϋψείς, αποτελούν δύο σαφώς διακριτές [ποιοτικά] ποινές, της πρώτης διατηρούσας τη φύση της ως βαρύτερης, αυτής της δεύτερης [ολΑΠ 6/2017]. Πρόδηλη, εξάλλου, καθίσταται η ετερότητα των εν λόγω ποινών με την αντιπαράθεση των συνεπειών, που επιφέρει, για τον καταδικασθέντα, η επιβολή της καθεμίας από αυτές. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ, προκύπτει ότι λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη δε ερμηνεία υπάρχει όταν το Δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το Δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε [ΑΠ 64/2023]. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης υπ’ αριθ. 1036/2022 απόφασης του Β’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, το Δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο της πράξης της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, ως τοξικομανή, αφού δέχθηκε τον αυτοτελή ισχυρισμό του ότι είχε αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ώστε να μην μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, κατά την έννοια του άρθρου 30 παρ. 1 του Ν.4139/2013, με το ακόλουθο διατακτικό: << Ο 1ος κατηγορούμενος B. M. του X. και της Sose, στην Αθήνα και σε διάφορες άλλες περιοχές της ελληνικής επικράτειας, κατά το αναφερόμενο χρονικό διάστημα, με περισσότερες από μία πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ενεργώντας με κοινό δόλο και από κοινού με τους ανωτέρω συγκατηγορούμενούς του, έχοντας αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ώστε να μην μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, διακίνησε παράνομα απαγορευμένες ναρκωτικές ουσίες κατά την έννοια του νόμου και ειδικότερα: μετέφερε και τις αποθήκευε, μεταξύ άλλων τοποθεσιών, στο κατάστημα καφενείο <<LAS VEGAS>>, επί της οδού …, στην Αθήνα, ιδιοκτησίας του, σημαντικές ποσότητες ναρκωτικών ουσιών και δη κοκαΐνης και κάνναβης, τις οποίες είχε προηγουμένως αγοράσει από άγνωστα άτομα, αντί αγνώστου τιμήματος ο A. V. του T. και της F. και τις είχε εισάγει στην Ελλάδα από την αλλοδαπή και κυρίως από την Αλβανία. Επιπλέον, επιμέρους ποσότητες των ναρκωτικών αυτών ουσιών τις αγόραζε, αντί χρηματικού ανταλλάγματος από τον ως άνω συγκατηγορούμενό του και ακολούθως τις μεταπωλούσε με τη σειρά του σε χρήστες ναρκωτικών ουσιών. Μέρος των ναρκωτικών αυτών ουσιών αποτελούν και τα ναρκωτικά που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στις 3-7-2018 από προανακριτικούς υπαλλήλους της Π.Ο.Δ.Ι.Ν. του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά και ειδικότερα: α] μία πλαστική συσκευασία με κοκαΐνη, μεικτού βάρους 51,40 γραμμαρίων, β] μία πλαστική συσκευασία με κοκαΐνη , μεικτού βάρους 50 γραμμαρίων, γ] μία πλαστική συσκευασία με κοκαινη, μεικτού βάρους 58,60 γραμμαρίων, δ]μία πλαστική συσκευασία με κοκαΐνη, μεικτού βάρους 16,20 γραμμαρίων και έξι [6] νάιλον σακούλες με υπολείμματα κοκαΐνης, οι οποίες βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στην κατοχή του, ε] μία συσκευασία φαρμάκου DEPON Maximum, που περιείχε εννέα [9] πλαστικές συσκευασίας [φιξάκια] με κοκαΐνη, μεικτού βάρους 0,70 γραμμαρίων εκάστη, στ] μία πλαστική συσκευασία, που περιείχε μία συσκευασία από αλουμινόχαρτο με φυτικά αποσπάσματα κάνναβης, μεικτού βάρους 1,1 γραμμαρίων και πέντε [5] πλαστικές συσκευασίες [φιξάκια] με κοκαΐνη, μεικτού βάρους 0,70 γραμμαρίων εκάστη, ζ] μία νάιλον συσκευασία, που περιείχε δέκα [10] πλαστικές συσκευασίες [φιξάκια] με κοκαΐνη, συνολικού μεικτού βάρους 8 γραμμαρίων, η] πενήντα πλαστικές συσκευασίες [φιξάκια] με κοκαΐνη, συνολικού μεικτού βάρους 41 γραμμαρίων, θ] μία πλαστική συσκευασία με φυτικά αποσπάσματα ακατέργαστης κάνναβης, μεικτού βάρους 12 γραμμαρίων, που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στην κατοχή του Γ. Μ., ι] μία πλαστική συσκευασία με κοκαΐνη, μεικτού βάρους 8 γραμμαρίων, που βρέθηκε και κατασχέθηκε στην κατοχή του J. H. του N. και ια] μία πλαστική συσκευασία με 6 γραμμάρια κάνναβης, που βρέθηκε και κατασχέθηκε στην κατοχή του Σ. Κ. του Α. >>. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη τα προβλεπόμενα από το νόμο στοιχεία, καταδίκασε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα σε ποινή κάθειρξης πέντε [5] ετών κατά πλειοψηφία, αφού δύο [2] μέλη του Δικαστηρίου είχαν την άποψη ότι έπρεπε να επιβληθεί ποινή φυλάκισης πέντε [5] ετών. Έτσι που έκρινε το Β’ Πενταμελές Εφετείο Αθηνών υπέπεσε στην πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 30 παρ. 4 περ. β’ του Ν. 4139/2013, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 51, 52 και 53 ΠΚ, καθόσον κατά τα προαναφερόμενα, μετά την παραδοχή του αυτοτελούς ισχυρισμού της τοξικοεξάρτησης η πράξη για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος φέρει τον χαρακτήρα πλημμελήματος και συνεπώς δεν προβλέπεται γι’ αυτήν ποινή κάθειρξης, αφού ο χαρακτηρισμός της πράξης, ως κακουργήματος ή πλημμελήματος, γίνεται με βάση την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ ως ουσιαστικά βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος του χαρακτηρισμού της επιβληθείσας ποινής και μόνο και να παραπεμφθεί η υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως [άρθρο 519 ΚΠΔ].
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ’ αριθ. 1036/2022 απόφαση του Β’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος του χαρακτηρισμού της επιβληθείσας ποινής και μόνο.
Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιανουαρίου 2025.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Πηγή : areiospagos.gr