ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 49/2023 Σύννομος Βίος και Κριτήρια Αναγνώρισης Ελαφρυντικών

Αριθμός 49/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Βασδέκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ζαμπέττα Στράτα, Μαρία Λεπενιώτη, Σοφία Οικονόμου και Κωστούλα Πρίγγουρη – Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 6 Μαΐου 2022, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Προβατάρη, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων – κατηγορουμένων: 1. Δ. Θ. του Σ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Ταουξή, 2. Κ. Α., αγνώστου πατρός και της Π., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σκούτα, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 374, 418/2021 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες – κατηγορούμενοι, ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στις: α) από 29.11.2021 πρώτη αίτηση αναιρέσεως και στην από 8.2.2022 δεύτερη αίτηση αναιρέσεως του 1ου αναιρεσείοντος και β) στην από 4.2.2022 αίτηση του 2ου αναιρεσείοντος, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με αριθμό 129/2022.
Αφού άκουσε Τον Εισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ Κ.Ποιν.Δ. δεύτερη αναίρεση κατά της ίδιας απόφασης δεν επιτρέπεται. Κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής προϋπόθεση για την απαγόρευση άσκησης δεύτερης αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης είναι να έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Αν τέτοια κρίση δεν έχει προηγηθεί, παραδεκτά ασκείται μέσα στη νόμιμη προθεσμία δεύτερη αίτηση αναίρεσης, η οποία είναι συμπληρωματική της πρώτης και συνεξετάζεται με αυτήν (ΑΠ 264/2020).
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων Θ. Δ. του Σ., κάτοικος … και ήδη κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων, άσκησε εμπροθέσμως ενώπιον του Διευθυντή του ανωτέρω καταστήματος κράτησης την από 29.11.2021 πρώτη αίτηση για αναίρεση της υπ’αριθ. 418, 374/2021 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά παραπομπή από τον Άρειο Πάγο μετά την έκδοση της υπ’ αριθ. 552/2020 αναιρετικής απόφασης και με την οποία καταδικάσθηκε για τις αξιόποινες πράξεις της ανθρωποκτονίας από πρόθεση κατά συναυτουργία και της ληστείας κατά συναυτουργία σε ποινές ισόβιας κάθειρξης και κάθειρξης δέκα (10) ετών. Ακολούθως δε άσκησε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2 και 3 και 474 Κ.Ποιν.Δ) την από 8.2.2022 δεύτερη αίτηση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της ίδιας ως άνω απόφασης που καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στο ποινικό Τμήμα του Εφετείου Αθηνών στις 21.1.2022.
Συνεπώς, εφόσον δεν έχει εισέτι κριθεί η πρώτη από τις παραπάνω δύο αιτήσεις αναίρεσης, που στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης, κάμπτεται η από το άρθρο 514 εδ. γ’ Κ.Ποιν.Δ. απαγόρευση άσκησης της δεύτερης από αυτές και θεωρείται ότι το περιεχόμενο αμφοτέρων συνιστά ενιαίο κείμενο, που ερευνάται από το επιλαμβανόμενο για την εκδίκασή τους δικαστήριο και πρέπει εφόσον είναι παραδεκτές, να ερευνηθούν κατ’ ουσία.
Περαιτέρω, η από 4.2.2022 αίτηση του Κ. Α., αγνώστου πατρός και της Π., κατοίκου … και ήδη κρατουμένου στο κατάστημα Κράτησης Δομοκού για αναίρεση της υπ’ αριθ. 418, 374/2021 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 21.1.2022, με την οποία καταδικάσθηκε για τις αξιόποινες πράξεις της ανθρωποκτονίας από πρόθεση κατά συναυτουργία και της ληστείας κατά συναυτουργία στις ποινές της ισόβιας κάθειρξης και κάθειρξης δέκα (10) ετών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2 και 3, 474 Κ.Ποιν.Δ.) είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.
Κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 367 του Κ.Ποιν.Δ. “1. Όταν τελειώσει η αποδεικτική διαδικασία, ο διευθύνων τη συζήτηση δίνει τον λόγο στον εισαγγελέα, έπειτα στον παριστάμενο για την υποστήριξη της κατηγορίας, ο οποίος δεν μπορεί να επεκταθεί στο θέμα της ποινής που πρέπει να επιβληθεί, και τέλος δίνει τον λόγο στον κατηγορούμενο” και “3. Ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορος του έχει πάντοτε το δικαίωμα να μιλήσει τελευταίος.”. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι είναι υποχρεωτικό να δοθεί ο λόγος από εκείνον που διευθύνει τη συζήτηση στον Εισαγγελέα και στους διαδίκους, στον δε κατηγορούμενο ή στο συνήγορο του, στο τέλος, και αν τούτο δεν ζητηθεί. Η παράβαση των διατάξεων αυτών, ειδικά όταν πρόκειται για τον κατηγορούμενο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα, κατά το άρθρο 171 παρ. 1 εδ. δ’ του Κ.Ποιν.Δ., γιατί αφορά στην υπεράσπιση του κατηγορουμένου και στην άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχονται σ’ αυτόν και ρητά θεσπίζονται από το νόμο, από την οποία (παράβαση) ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ του Κ.Ποιν.Δ.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως (σελ. 82), που παραδεκτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, η Πρόεδρος έδωσε το λόγο στον Εισαγγελέα, ο οποίος πρότεινε να απορριφθούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου Κ. Α. περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 α’, δ’ και ε’ Π.Κ. Στη συνέχεια δόθηκε ο λόγος στο συνήγορο του εν λόγω κατηγορουμένου, ο οποίος ζήτησε κατά πιστή μεταφορά “την παραδοχή των αυτοτελών ισχυρισμών του κατηγορουμένου και την αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ.2 α’, δ’, ε’ ΠΚ στο πρόσωπο του κατηγορουμένου”. Στη συνέχεια, όπως σημειώνεται στα πρακτικά (σελ.83) “Οι κατηγορούμενοι, αφού ρωτήθηκαν από την Πρόεδρο αν έχουν να προσθέσουν κάτι για τον εαυτόν τους, είπαν ότι δεν έχουν να προσθέσουν τίποτε και επαφίενται στην κρίση του Δικαστηρίου”. Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω δόθηκε ο λόγος στο συνήγορο του ως άνω αναιρεσείοντος Κ. Α. μετά την απορριπτική πρόταση του Εισαγγελέως για την αναγνώριση στο πρόσωπό του των αιτηθέντων ελαφρυντικών περιστάσεων. Ο δε κατηγορούμενος δεν υπέβαλε αίτημα στην Πρόεδρο να του δοθεί ο λόγος για να αντικρούσει και ο ίδιος την απορριπτική πρόταση του Εισαγγελέως για την αναγνώριση στο πρόσωπο του των αιτηθέντων ελαφρυντικών περιστάσεων. Παρά ταύτα η Πρόεδρος τον ρώτησε εάν θέλει να του δώσει το λόγο για να προσθέσει κάτι για τον εαυτόν του και απάντησε αρνητικά.
Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ Κ.Ποιν.Δ. πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως του Κ. Α. με τον οποίο ο αναιρεσείων αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο εκ του ότι επί του υποβληθέντος από το συνήγορο του αιτήματος περί αναγνώρισης στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2α’, δ’, και ε’ Π.Κ., το Δικαστήριο της ουσίας εξέδωσε απορριπτική απόφαση παραλείποντας να δώσει το λόγο σ’ αυτόν, είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι δόθηκε ο λόγος στο συνήγορο του και δεν υφίστατο υποχρέωση της Προέδρου να δώσει το λόγο και σε αυτόν αφού δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα. Σε κάθε δε περίπτωση είναι και αβάσιμος, καθόσον και χωρίς να υποβάλει αίτημα η Πρόεδρος τον ρώτησε εάν θέλει να προσθέσει κάτι και αυτός αρνήθηκε.
Εξάλλου, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε’ του Κ,Ποιν.Δ., και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.
Επίσης κατά την έννοια της διάταξης του της διάταξης του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Θ’ ΚΠΔ, υπέρβαση εξουσίας που ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του παρέχεται από το νόμο ή υφίσταται μεν τέτοια δικαιοδοσία, δεν συντρέχουν όμως οι όροι, οι οποίοι του παρέχουν την εξουσία να κρίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, ή όταν αρνείται να ασκήσει δικαιοδοσία, η οποία του παρέχεται από το νόμο στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και συντρέχουν οι απαιτούμενοι γι’ αυτό κατά τα νόμο όροι. Στην πρώτη περίπτωση, που το δικαστήριο αποφασίζει κάτι, για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, υπάρχει θετική υπέρβαση εξουσίας, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, που παραλείπει να αποφασίσει κάτι, το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, υπάρχει αρνητική υπέρβαση εξουσίας (OA. ΑΠ 3/2005).
Περαιτέρω, η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα αντίστοιχο λόγο αναίρεσης, πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα μετά άρθρα 171 παρ. 2 και 333 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξης ή τη μείωση της ποινής, εφόσον, όμως αυτοί προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωσή τους. Διαφορετικά, το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους.
Τέτοιοι αυτοτελείς ισχυρισμοί, η απόρριψη των οποίων πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα είναι και οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπο του ελαφρυντικών περιστάσεων από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα. Ως ελαφρυντικές περιστάσεις κατά το άρθρο 84 παρ. 2 του ΠΚ θεωρούνται μεταξύ άλλων 1) η (υπό στοιχ. α) το ότι ο υπαίτιος έζησε σύννομα ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα, περίσταση που δεν αποκλείεται από μόνη την προηγούμενη καταδίκη του για ελαφρό πλημμέλημα., 2) η (υπό στοιχ. δ) το ότι επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, 3) η (υπό στοιχ. ε) το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτησή του.
Εξάλλου στο άρθρο 85 παρ. 2 του ΠΚ ορίζεται ότι “οι ποινές της προηγούμενης παραγράφου επιβάλλονται και όταν πέραν της συνδρομής ενός λόγου μείωσης της ποινής ή ελαφρυντικής περίστασης, ο κατηγορούμενος έχει ομολογήσει την ενοχή του κατά τη διαδικασία συμβάλλοντας έτσι στην έγκαιρη απονομή της δικαιοσύνης”. Για να συντρέξει α) η ελαφρυντική περίσταση από το άρθρο 84 παρ. 2α’πρέπει η ζωή του υπαιτίου μέχρι την τέλεση της αξιόποινης πράξης να χαρακτηρίζεται από το σεβασμό στα έννομα αγαθά με την τήρηση των δικαιϊκών κανόνων που τα προστατεύουν. Η αναγνώριση δηλαδή της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ προϋποθέτει επίκληση και απόδειξη ότι η ζωή του (υπαιτίου) σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς του είναι υποταγμένη στη νομιμότητα και αυτή η συμπεριφορά αποτελεί γι’ αυτόν στάση ζωής. Έτσι ο σύννομος βίος δεν ταυτίζεται με το λευκό ποινικό μητρώο (Ολ.ΑΠ 2/2022). β) η ελαφρυντική περίσταση της έμπρακτης μετάνοιας (84 παρ. 2δ’ ΠΚ) πρέπει η μετάνοια του υπαιτίου όχι μόνο να είναι ειλικρινής, αλλά να συνδυάζεται με περιστατικά που να μαρτυρούν ειλικρινή προσπάθεια άρσης ή μείωσης των συνεπειών της πράξης (ΑΠ 271/2019). γ) Η ελαφρυντική περίσταση από το άρθρο 84 παρ. 2ε’ πρέπει η συμπεριφορά του υπαιτίου να είναι θετική και επωφελής για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη και να αναφέρονται πραγματικά περιστατικά δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής συμβίωσης του δράστη. Η αναγνώριση, δηλαδή, της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 ε’ ΠΚ, προϋποθέτει επίκληση και απόδειξη θετικής ατομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς του υπαιτίου, με κριτήριο τη στάση του μέσου συνετού και νομοταγούς πολίτη, για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη, ως αποτέλεσμα πραγματικής επίγνωσης από αυτόν των συνεπειών της πράξης του και σταθερού εναρμονισμού του προς τις επιταγές της έννομης τάξης, διότι τότε μόνο η επιλογή του αυτή μαρτυρεί την πραγματική του διάθεση και ενέχει σοβαρή στάση για τη βελτιωμένη και χωρίς παραπτώματα διαβίωσή του για την οποία και πρέπει να επιβραβευθεί. Και τούτο διότι κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής, η εν λόγω ελαφρυντική περίσταση νοείται ότι συντρέχει στο πρόσωπο του δράστη εκείνου, ο οποίος πράγματι μεταστράφηκε ηθικά και ψυχικά, έχοντας αντιληφθεί τις συνέπειες της αξιόποινης πράξης του με την αποχή του μετά ταύτα από οιασδήποτε φύσης επιλήψιμη ενέργεια και εγκληματική εκδήλωση (ΑΠ 850/2020), δ) ελαφρυντική περίσταση από το άρθρο 84 παρ. 2ε’ για τον ευρισκόμενο σε σωφρονιστικό κατάστημα κρατούμενο πρέπει η συμπεριφορά του να είναι προδήλως διακριτή της συνήθους συμπεριφοράς του κρατουμένου και να συνέχεται με την εξαιρετική βελτίωση της συμπεριφοράς του εκφραζόμενη ποικιλοτρόπως και να αναφέρονται πραγματικά περιστατικά τέτοιας θετικής συμπεριφοράς εντός του σωφρονιστικού καταστήματος, ώστε να είναι αυτή προδήλως διακριτή από τη συνήθη των κρατουμένων σ’ αυτό και να προκύπτει ότι έχει μεταστραφεί ηθικά και ψυχικά και έχει αντιληφθεί τις συνέπειες της αξιόποινης πράξης του. ε) ο λόγος μείωσης της ποινής κατ’ άρθρο 85 παρ. 2, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση του νέου ΠΚ για τη θεμελίωση αυτού δεν αρκεί η ομολογία της ενοχής, αλλά θα πρέπει με αυτή ο κατηγορούμενος να έχει συμβάλει στην έγκαιρη απονομή της δικαιοσύνης, ενώ αν υπάρχουν ήδη επαρκή στοιχεία για την καταδίκη του, η ομολογία δεν επηρεάζει την ποινή.
Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο ακροατήριο του Δικαστηρίου της ουσίας, ο αναιρεσείων Δ. Θ. διά του συνηγόρου του υπέβαλε εγγράφως και ανέπτυξε προφορικά τους αυτοτελείς ισχυρισμούς περί συνδρομής στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 α’ , δ’, ε’ ΠΚ και του άρθρου 85 παρ. 2 ΠΚ επικαλούμενος για τη θεμελίωση αυτών τα ακόλουθα κατά λέξη περιστατικά: “Α) Έχω λευκό ποινικό μητρώο (ως την τελεσίδικη καταδίκη μου για το υπό κρίσιν Σας αδίκημα), όπως αναντίρρητα προκύπτει από την ανάγνωση του εις χείρας σας εγγράφου.
Η 706-712/2014 αναιρεθείσα κατά το σκέλος αυτό απόφαση, είχε απορρίψει την αναγνώριση του συγκεκριμένου ελαφρυντικού ΕΚ ΠΑΡΑΔΡΟΜΗΣ, θεωρώντας λανθασμένα ότι δεν είχα λευκό ποινικό μητρώο, (παρότι είχα πάλλευκο) όπως προκύπτει από την ανάγνωση του σχετικού εγγράφου που υπήρχε στην εις χείρας του εκδόντος την αναιρεθείσα απόφαση.
Μάλιστα το ποινικό μου μητρώο παραμένει λευκό ως σήμερα, όπως προκύπτει από την ανάγνωση του σχετικού εγγράφου στην δικογραφία, διότι δεν έχω τελέσει ποτέ, κανένα άλλο αδίκημα εκτός από το συγκεκριμένο για το οποίο κατηγορούμαι στο παρόν δικαστήριο. Ούτε κι εντεύθεν καταδικάσθηκα για οποιοδήποτε άλλο αδίκημα.
Β) Περαιτέρω, εργαζόμουν (ως την φυλάκισή μου) ως παλαιοπώλης στην οικογενειακή επιχείρηση μας, στο Μοναστηράκι, όπως προκύπτει και από τις συνθήκες γνωριμίας μου με τον πολιτκώς ενάγοντα Κ., ο οποίος κατέθεσε ότι γνωριζόμασταν επαγγελματικά καθώς αγόραζε από μένα περιστασιακά, παλαιά ή ασημένια αντικείμενα. Η εργασία μου προκύπτει επίσης από τα προσκομιζόμενα βιβλία, τιμολόγια και έγγραφα του καταστήματος.
Γ) Στα 29 μου χρόνια, παρότι είμαι αθίγγανος, είχα συγκροτημένη οικογένεια με 3 παιδιά, κατοικούσαμε σε σπίτι και ουδέποτε είχα απασχολήσει τις αρχές, ποριζόμενος των προς των ζην, εργαζόμενος στην οικογενειακή επιχείρηση και διάγοντας έντιμο και σύννομο βίο.
Δ) Προς επίρρωσιν του ισχυρισμού μου περί σύννομης συμπεριφοράς, Σας αναφέρω ότι προσήλθα αυθορμήτως στον κ. Ανακριτή προς απολογίαν για την υπόθεση για την οποία καταδικάσθηκα, στις 10/5/2013, μη σκεπτόμενος ούτε λεπτό να διαφύγω της σύλληψης και της εκδίκασης της εις βάρος μου κατηγορίας, κι ενώ οι αρχές δεν με είχαν εντοπίσει.
Αναφορικά με την ελαφρυντική περίσταση αυτή, ίδετε και λάβετε υπόψιν Σας τα εξής έγγραφα:
– σελ. 32 αναιρεθείσας 550/17, κατάθεση Κ. Κ.: “Τον τρίτο κατηγορούμενο τον γνώριζα από την δουλειά μου. Πήγαινα στον πάγκο του στο Μοναστηράκι και αγόραζα πράγματα για το μαγαζί μου. Τον γνώριζα 2-3 χρόνια πριν από το συμβάν” σελ. 34 της πρωτόδικης απόφασης 706/14: “με τον τρίτο κατηγορούμενο, τον Θ., είχαμε συνεργαστεί δυο τρεις φορές. Τον είχα δει στο Μοναστηράκι. Μια φορά είχε περάσει από το μαγαζί μου ο Θ. με έναν Β. και έναν Κ.” το από 5/9/2013 έγγραφο της Εθνικής Τράπεζας, το από 16/8/2013 έγγραφο του 3ου ειδικού τμήματος, την από 10/5/2013 έκθεση αυθόρμητης εμφάνισης – σύλληψης (υπάρχουν στην δικογραφία καθώς αναφέρονταν στον κατάλογο αναγνωστέων της αναιρεθείσας).
– την από 29/8/2014 βεβαίωση της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνιάς και Αποκορώνου – Το από 28/8/2014 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης – Φωτοτυπία του σωματείου ρακοσυλλεκτών, όπου είμαι μέλος – το από 28/8/2014 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης της συζύγου μου Μ. Π..
2. Την αναγνώρισης της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 82,2 δ περί έμπρακτης μεταμέλειας, για “το ότι επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επεδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του”.
Α) Προσήλθα αυθορμήτως στις 10/5/2013 και συνελήφθην εν επιγνώσει του ότι θα πάω φυλακή, και θα καταστώ κατηγορούμενος για δύο εγκλήματα, για τα οποία η προβλεπόμενη ποινή ήταν της ισοβίου καθείρξεως + 20 έτη. Παραδόθηκα στις αρχές, παρά ταύτα, αναγνωρίζοντας την συμμετοχή μου στο αδίκημα, πνιγμένος από τύψεις για τον θάνατο του θύματος. Δεν απέστην από την ποινική διαδικασία, δεν φυγοδίκησα, αλλά προσήλθα μόνος μου για να υποβληθώ στην εφαρμογή του νόμου, γνωρίζοντας ότι θα εξέτια πολύχρονη φυλακή για περισσότερα από 10 χρόνια πραγματική έκτιση. Ήταν και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούσα να επιδείξω την ειλικρινή μου μεταμέλεια για το τελεσθέν αδίκημα.
Β) Επιπλέον πρέπει να μου αναγνωρίσετε την συνδρομή του ελαφρυντικού αυτού, καθώς απέδειξα με την αυθόρμητη προσέλευσή μου αλλά και με την συμπεριφορά μου στον τόπο του εγκλήματος, ότι δεν είμαι άνθρωπος ανάλγητος και δεν είμαι εγώ που τέλεσα πραγματικά την ανθρωποκτονία, καθώς δεν συμμετείχα στο δέσιμο με την ταινία του αποβιώσαντος, ούτε επιθυμούσα τον θάνατο του, (κατά την παραδοχή του δικαστηρίου που δέχεται ότι συμμετείχα μόνο στην ακινητοποίηση του θύματος, του κρατούσα τα πόδια ενώ ευχόμουν και ήλπιζα να ζει το θύμα, κάνοντας τον σταυρό μου και σχετικές αναφορές στους συγκατηγορουμένους μου στον τόπο του εγκλήματος, εκφράζοντας τα ειλικρινή μου αισθήματα εκείνη την ώρα, ότι δεν ήθελα να πεθάνει ο άνθρωπος και ότι ήδη από την στιγμή της τέλεσης του εγκλήματος από τους συγκατηγορουμένους μου, μετάνιωνα για την όποια συμμετοχή μου σε αυτό).
Δεν είμαι ένας σκληρός αδικηματίας που τέλεσα μία ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συναυτουργία, με βάση τα πραγματικά περιστατικά με τα οποία καταδικάσθηκα και πρέπει να διαφοροποιηθεί η κρίση του δικαστηρίου αναφορικά με μένα σε σχέση με τους συγκατηγορουμένους μου που επέδειξαν διαφορετική από την δική μου, συμπεριφορά (φυγοδίκησαν, δεν σκέφτηκαν ούτε στιγμή τον θανόντα μετά την απομάκρυνσή μας από το σπίτι του, σε αντίθεση με μένα που βασανιζόμουν για την τύχη του, δεν έφευγε το μυαλό μου από αυτόν κι έλπιζα διακαώς να ζει).
Απόδειξη είναι το γεγονός ότι έκανα τον σταυρό μου δύο φορές (όπως προκύπτει από την δικογραφία, τις καταδικαστικές αποφάσεις και όλες τις απολογίες των κατηγορουμένων) και όπως η αναιρεθείσα (κατά το σκέλος των ελαφρυντικών) δέχθηκε, εξέφρασα την ευχή να μην πεθάνει ο Γ. Κ. λέγοντας την φράση “κάντε τον σταυρό σας να μην πέθανε”, αποδεικνύοντας παρά την καταδίκη μου ότι ποτέ δεν είχα σκόπευα στην αφαίρεση της ζωής του θύματος, ούτε ήθελα να πεθάνει.
Το δικαστήριο δέχθηκε ότι εκφράζοντας την ευχή μου να μην πεθάνει, αποδεχόμουν το ενδεχόμενο του θανάτου του. Η αλήθεια είναι όχι δεν τον αποδεχόμουν αλλά η κρίση της αναιρεθείσας παραμένει κυρίαρχη.
Παρά ταύτα, το γεγονός αυτής της συμπεριφοράς μου στον τόπο του εγκλήματος ήδη διαφοροποιεί την ιδιοσυγκρασία μου, την προσωπικότητά μου, τον ψυχισμό μου, και άρα την απαξία της πράξης μου. Επομένως, αναντίρρητα η συμπεριφορά μου διαφοροποιεί και την ποινική μου μεταχείριση σε σχέση με τους συγκατηγορουμένους μου, (καθώς ακόμα και χωρίς την αναγνώριση ελαφρυντικών η αξιολόγηση της συμπεριφοράς του δράστη διαφοροποιεί την ποινική του μεταχείριση σύμφωνα με τον νέο Ποινικό Κώδικα, με δυνατότητα επβολής σε αυτόν από 10 έτη έως ισόβια κάθειρξη).
Εγώ επομένως, αποδεικνύοντας έμπρακτα σε ανύποπτο χρόνο ότι έχω συναίσθημα και φιλότιμο, εκφράζοντας την ευχή να μην πεθάνει, βεβαιώνεται το Δικαστήριο Σας, ότι δεν είμαι ο στυγνός εγκληματίας στον οποίον αρμόζει η ισόβια κάθειρξη, προσερχόμενος μάλιστα αυθόρμητα να υποβληθώ στην επιβολή του νόμου.
Οπότε πρέπει να τύχω της ανάλογης ποινικής μεταχείρισης, αναγνωριζομένης της σχετικής ελαφρυντικής περίστασης.
3. Την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84, 2ε ΠΚ, “το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη, ακόμα και κατά την διάρκεια της κράτησής του”.
Για την χορήγηση του συγκεκριμένου ελαφρυντικού ο υποφαινόμενος, είμαι ο ορισμός αυτού, στον οποίον ήθελε ο νομοθέτης να το απονείμει.
Δεν τέλεσα οτιδήποτε επίμεμπτο, οποτεδήποτε μετά την τέλεση του αδικήματος για το οποίο καταδικάσθηκα.
Ειδικότερα, από τον Μάϊο του 2013 ως σήμερα, μετά την αυθόρμητη, οικειοθελή παράδοσή μου στις ανακριτικές αρχές για να υποβληθώ στην εφαρμογή του νόμου, γεγονός το οποίο και αυτό σηματοδοτεί την καλή μου διαγωγή μετά την πράξη, στην φυλακή συμπεριφέρομαι καλά καθόλο το χρονικό διάστημα της κράτησής μου, που ήδη ανέρχεται στα 9 έτη, ενώ εργάζομαι επί 5 έτη, προσφέροντας με την εργασία μου στο κατάστημα κράτησης βοήθεια.
Εξάλλου ο νομοθέτης με την τροποποίηση της σχετικής διάταξης αυτό θέλησε. Να έχει ευνοϊκότερη ποινική μεταχείριση ο δράστης οποιουδήποτε εγκλήματος του ΠΚ εφόσον αυτός στην φυλακή προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες, δεν δημιουργεί προβλήματα στους συγκροτούμενους του και στην διοίκηση της φυλακής, δεν εγείρει ερωτήματα πειθαρχικού ελέγχου του, αλλά απεναντίας εργάζεται προσπαθώντας να συνεισφέρει ενεργητικά στην φυλακή. Ο παρών κατηγορούμενος είμαι ο ορισμός του προσώπου στον οποίον ήθελε ο νομοθέτης να χορηγείται το συγκεκριμένο ελαφρυντικό.
Αναφορικά λάβετε υπόψιν Σας τα εισφερθέντα στην 706- 714/2014 απόφαση του Α Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών σελ. 52 – Την υπ’ αριθμ 52223 βεβαίωση εργασίας – Την υπ’ αριθμ 52223 βεβαίωση πειθαρχικού ελέγχου – Τις υπ’ αριθμ 8962 βεβαίωση πειθαρχικού ελέγχου και βεβαίωση εργασίας (σημερινές).
4. Την ελαφρυντική περίσταση του 85 2. Ότι δηλαδή “Οι μειωμένες ποινές της προηγούμενης παραγράφου επιβάλλονται και όταν πέραν της συνδρομής ενός λόγου μείωσης της ποινής ή ελαφρυντικής περίπτωσης, ο κατηγορούμενος έχει ομολογήσει την ενοχή του κατά την προδικασία, συμβάλλοντας έτσι στην έγκαιρη απονομή της δικαιοσύνης.
Κατά την αυθόρμητη προσέλευσή μου στην κυρία ανάκριση, προσήλθα και ομολόγησα την παρουσία μου και την συμμετοχή μου στα ιστορούμενα εγκλήματα, αποσαφηνίζοντας τον ρόλο μου και δίνοντας τις σχετικές λεπτομέρειες για τον τρόπο των συμβάντων, συμβάλλοντας έτσι στην έγκαιρη απονομή δικαιοσύνης. Στην κυριολεξία μάλιστα, έγκαιρη, καθώς υπεβλήθην αυθορμήτως στην εφαρμογή του ποινικού νόμου και δεν προσπάθησα να φυγοδικήσω, όπως έπραξαν άλλοι συγκατηγορούμενοί μου και μπορούσα να πράξω και εγώ. Επέλεξα να υποβληθώ στην εφαρμογή του νόμου.” Ο αναιρεσείων δε Κ. Α. υπέβαλε διά του συνηγόρου του εγγράφως και ανέπτυξε προφορικά τους αυτοτελείς ισχυρισμούς περί συνδρομής στο πρόσωπο της των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 α’ , δ’, ε’ ΠΚ επικαλούμενος για τη θεμελίωση αυτών τα ακόλουθα κατά λέξη περιστατικά: “Διάγω, σήμερον, 4-10-2021, το 35 έτος της ηλικίας μου, και μέχρι και της ημεροχρονολογίας διαπράξεως του αδικήματος, για το οποίο κατηγορούμαι, έζησα έντιμα και σύννομα και τούτο αποδεικνύεται από το ότι δεν απασχόλησα την Ελληνική Δικαιοσύνη με οποιαδήποτε άδικη πράξη και σε κάθε περίπτωση εκείνο που διέπραξα ήταν να εργάζομαι περιστασιακά σε όποια εργασία ήταν διαθέσιμη και με βάση τις συνθήκες διαβίωσης στο … ένθα και η οικογένεια μου [μητέρα, και ο σύζυγος της].
Επικαλούμαι δε στο σημείο αυτό και την μαρτυρία του K. S. που δόθηκε ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και στην οποία αναφέρει [φύλλο 38 της δευτεροβάθμιας απόφασης] “Γνωρίζω τον 4° κατηγορούμενο [εμένα δηλαδή] από την ηλικία των 7 ετών. Ήρθα στην Ελλάδα από το … το έτος 1990 και παντρεύτηκα την μάνα του …ήταν χωρισμένη και έχουμε κάνει μαζί πέντε παιδιά. Η μητέρα του κατηγορουμένου είχε ήδη τρία παιδιά από τον πρώτο της γάμο, ο κατηγορούμενος είναι από τον πρώτο της γάμο. Μέναμε στο ίδιο σπίτι είναι και ο κατηγορούμενος παντρεμένος και έχει ένα παιδί δεν τον ρώτησα τι συνέβη….δούλευε μαζί μου στις οικοδομές δεν είχε σχέση με χρυσά…Δική μου γνώμη είναι ότι τους έβαλε κάποιο άτομο να το κάνουν….” Ύστερα από αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί ότι στο πρόσωπο μου συντρέχει η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ 2 εδ α του Ποινικού Κώδικος Β] Να μου αναγνωρισθεί, επίσης, στο πρόσωπο μου η ελαφρυντική περίσταση που προβλέπεται στο άρθρο 84 παρ 2εδ.δ ΠΚ και αυτό διότι στην ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και κληθείς προς απολογία ενώπιον του ανέφερα “ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΩΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΘΥΜΑΤΟΣ….όταν έμαθα τι έγινε έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, έχασα τα λόγια μου, μετά από τρεις η τέσσερις μήνες με συνέλαβαν, καθόμουν μέσα και με τυραννούσε με βασάνιζε όλο αυτό. ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΜΟΝΟΣ Μου ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ, ΒΡΗΚΑ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΙ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΗΚΑ και μετά έγιναν όλα αυτά που δεν περίμενα. ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ… .ΕΚΑΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ…” τούτων δοθέντων πρέπει να αναγνωρισθεί ότι συντρέχει στο πρόσωπο μου η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ 2δ ΠΚ.
Γ] να μου αναγνωρισθεί επίσης η ελαφρυντική περίσταση που προβλέπεται από το άρθρο 84 παρ 2 εδ ε ΠΚ σύμφωνα με το οποίο “το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του ακόμα και κατά την κράτηση του” και επειδή στην προκείμενη περίπτωση είμαι κρατούμενος από 8-10-2013 μέχρι και της σήμερον δηλαδή διανύω το όγδοο έτος κράτησης.
Προς απόδειξη τούτου προσκομίζω 1] την με αριθ πρωτ 16473/2020 ΒΕΒΑΙΩΣΗ κράτησης του Καταστήματος ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΔΟΜΟΚΟΥ σύμφωνα με την οποία “Βεβαιώνεται ότι ο κρατούμενος του καταστήματος κράτησης Δομοκού Α. Κ. αγνώστου πατρός κατά το διάστημα της κρατήσεως του σε διάφορες φυλακές από 17-10- 2013 όπως προκύπτει από το ατομικό δελτίο πειθαρχικού ελέγχου ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ.
Από της μεταγωγής του ενταύθα την 27-09-2018 μέχρι και σήμερα δεν τιμωρήθηκε πειθαρχικά και η διαγωγή του είναι καλή. Η παρούσα χορηγείται κατόπιν αιτήσεως του για δικαστική χρήση.” [ΣΧΕΤ 1] 2] το έγγραφο με τίτλο ΣΠΟΥΔΩΝ Σχολικό έτος 2017-2018 του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας της Γενικής Γραμματείας Δια βίου Μάθησης και νέας Γενιάς του ιδρύματος νεολαίας και δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας όπου αναγράφεται “ΤΙΤΛΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ – ΙΣΟΤΙΜΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ” “Ο εκπαιδευόμενος Α. Κ. …. Κατά την χρονική περίοδο 2017-2028 φοίτησε στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας 1° Σ.Δ.Ε Γρεβενών……ΓΡΕΒΕΝΑ 28-2-2018. Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ..” [ΣΧΕΤ 2] 3) TO ΑΤΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΥ Από το οποίο προκύπτει ότι απολύθηκα με την πράξη 9/28-2-2018 από το ανωτέρω σχολείο. [σχετ 3] 4] ΤΗΝ με αριθμό πρωτ 16473/20-09-2021 “Βεβαίωση Υπολογισμού ημερομίσθιων του Κρατουμένου Α. Κ. ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΟΠΩΣ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ από το Βιβλίο Μερίδων Εργασίας των Κρατουμένων και τον ατομικό φάκελο του παραπάνω κρατουμένου έχει πραγματοποιήσει συνολικά [1365] ΧΙΛΙΑ ΤΡΙΑΚΟΣΙΑ ΕΞΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΑ ΚΑΤ ΑΡΘΡΟ 46 του Ν 2776/1999 του Σωφρονιστικού Κώδικα. Συγκεκριμένα 1] στο Κατάστημα ΔΟΜΟΚΟΥ πραγματοποίησε 454 2/4 ημερ. 2] στο Κατάστημα Γρεβενών πραγματοποίησε 760 ημερομίσθια 3] στο Κατάστημα Κορυδαλλού πραγματοποίησε 150 2/4. ΣΥΝΟΛΟ 1365 ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΩ 1] Το με αριθμό πρωτ. 24/28-02-2018 ΕΓΓΡΑΦΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΣΠΟΥΔΩΝ για το Σχολικό έτος 2017-2018 σύμφωνα με το οποίο “Ο εκπαιδευόμενος Α. Κ. του… και της Ν. το γένος Α. κατά τη χρονική περίοδο 2017-2018 φοίτησε στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας 1ο Σ.Δ.Ε. ΓΡΕΒΕΝΩΝ κατά την εκπαίδευση του έδειξε μέτριο ενδιαφέρον για την μάθηση και ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΕ ΕΠΑΡΚΩΣ στις απαιτήσεις του προγράμματος σπουδών σύμφωνα με την 9η/28/02/2018 πράξη του Συλλόγου εκπαιδευτικών. ΓΡΕΒΕΝΑ 28 Φεβρουαρίου 2018. Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ..” 2] ΤΗΝ με αριθμό πρωτ. 15215/17-09-2021 ΒΕΒΑΙΩΣΗ συμφωνά με την οποία “ΟΠΩΣ προκύπτει από το Βιβλίο Μερίδων Εργασίας των Κρατουμένων και τον Ατομικό Φάκελο του παραπάνω Κρατουμένου έχει πραγματοποιήσει συνολικά [1434] ΧΙΛΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΑ κατ’ άρθρο 46 του Ν. 2776/1999 του Σωφρονιστικού Κώδικα…” καθώς επίσης και το με αριθ πρωτ 63589/10-10-2017 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης.
Από τα έγγραφα αυτά αποδεικνύεται ότι η για μεγάλο χρονικό διάστημα κράτηση μου η μην υπόδειγμα κρατουμένου και δεν δημιούργησα το παραμικρό πρόβλημα σημειωτέον ότι είμαι κρατούμενος από 8-10-2013 έως σήμερον.
Πρέπει συνεπώς να αναγνωρισθεί στο πρόσωπο μου και η ελαφρυντική περίσταση που προβλέπεται στο άρθρο 84παρ 2 εδ ε ΠΚ”.
Το δικαστήριο απέρριψε τους παραπάνω ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων με την ακόλουθη αιτιολογία. “Στην προκειμένη περίπτωση ο αυτοτελής ισχυρισμός των κατηγορουμένων για αναγνώριση σ’ αυτούς της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α’ ΠΚ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε κανένα πραγματικό περιστατικό, θεμελιωτικό του σύννομου βίου αυτών, όπως η προϋπόθεση αυτή απαιτείται στην πιο πάνω διάταξη. Αντίθετα, από το σύνολο των αποδεικτικών μέσων που αναφέρονται πιο πάνω προέκυψε ότι ο 3ος κατηγορούμενος έχει καταδικαστεί στο παρελθόν και του επιβλήθηκε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση 7 μήνες και 10 ημέρες) για κλοπή με την υπ’ αριθ. 34/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Χαλκίδος, οι δε 1ος, 2η και 4ος των κατηγορουμένων, όπως δήλωσε στην απολογία του ο εξ αυτών 1ος, είχαν διαπράξει και στο παρελθόν κλοπές, συγκεκριμένα ο 1ος και ο 4ος σε μία μονοκατοικία στο Μενίδι κοντά στον Άγιο Πέτρο από όπου αφαίρεσαν “κάτι χρυσά”, και ο 1ος με την 2η στους Αγ. Αναργύρους, στο σπίτι του θείου της 2ης, όπου πήγαν να κλέψουν, αλλά τους αντιλήφθηκαν οι γείτονες και έφυγαν χωρίς να ολοκληρώσουν την πράξη τους αυτή.
Συνεπώς, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α’ ΠΚ και οι σχετικοί ισχυρισμοί των κατηγορουμένων πρέπει να απορριφθούν. Περαιτέρω, και το αίτημα των κατηγορουμένων περί αναγνώρισης των ελαφρυντικών του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε’ του ΠΚ είναι επίσης απορριπτέο ως αβάσιμο, δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν αποδείχθηκαν τέτοια πραγματικά περιστατικά, εκ των οποίων να υποδηλώνεται η ουσιαστική μεταστροφή των κατηγορουμένων προς ενστερνισμό των κανόνων της ομαλής κοινωνικής συμβίωσης και προς αγαθοποιό δραστηριότητα και η στάση τους να παρέχει αυθεντική μαρτυρία για την ποιότητα του ήθους τους και της κοινωνικής προδιάθεσής τους. Αντίθετα, αποδείχθηκε πλήρως ότι οι κατηγορούμενοι, αμέσως μετά τις πράξεις τους σε βάρος του παθόντα, έσπευσαν να διαφύγουν από τον τόπο το εγκλήματος, εγκαταλείποντας χωρίς δισταγμό το θύμα και αδιαφορώντας για την τύχη του, επιδιώκοντας μόνο την ασφαλή διαφυγή τους και την εξασφάλιση του προϊόντος της ληστείας, στην διανομή του οποίου μάλιστα προέβησαν την αμέσως επόμενη ημέρα. Ο 3ος κατηγορούμενος, καθόλο το διάστημα της κράτησής του (9 έτη) εργάζεται στις φυλακές και έχει επιδείξει καλή διαγωγή και ο 4ος κατηγορούμενος δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά, κατά το έτος 2017 – 2018 φοίτησε στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας 1° ΣΔΕ Γρεβενών και έχει πραγματοποιήσει 1.434 ευεργετικά ημερομίσθια, πλην όμως τα ανωτέρω δεν συνιστούν στάση και συμπεριφορά των κατηγορουμένων υπερβαίνουσα κατά πολύ τη συνήθη στάση και συμπεριφορά συμμόρφωσης του μέσου κρατούμενου για την εξασφάλιση των προβλεπόμενων σωφρονιστικών ευεργετημάτων, ούτε αντανακλούν, με διαπιστωμένη βεβαιότητα, σε συνδυασμό με την προαναφερόμενη, μετά την τέλεση των πράξεων για τις οποίες καταδικάσθηκαν, συμπεριφορά τους, την ειλικρινή ψυχοβουλητική μεταστροφή τους, τη σταθερή εναρμόνισή τους προς τις επιταγές της έννομης τάξης και την ουσιαστική σωφρονιστική βελτίωση της προσωπικότητάς τους, μη συντρεχουσών, εντεύθεν, των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 84 παρ. 2 περ. ε’ του (νέου) ΠΚ. Εξάλλου, πέραν του είδους της πράξης για την οποία καταδικάστηκαν οι 1ος, 3ος και 4ος των κατηγορουμένων (ανθρωποκτονία εκ προθέσεως κατά συναυτουργία σε ήρεμη ψυχική κατάσταση), οι συνέπειες της οποίας εξ ορισμού δεν αίρονται ούτε μειώνονται, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκαν πραγματικά περιστατικά, τα οποία να δείχνουν ότι αυτοί μεταμελήθηκαν ειλικρινά και όχι προσχηματικά, ούτε εξάλλου οι ίδιοι επικαλούνται τέτοια συγκεκριμένα περιστατικά, περιοριζόμενοι απλώς σε ρηματική δήλωση μεταμέλειας και συγγνώμης, στοιχείο, όμως, το οποίο κατά τα προαναφερόμενα, δεν αρκεί μόνο του για την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 δ’ και, επομένως, ο σχετικός ισχυρισμός των 1ου, 3ου και 4ου των κατηγορουμένων πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Στην προκειμένη περίπτωση, το αίτημα του 3ου κατηγορουμένου περί αναγνώρισης της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 85 παρ. 2 ΠΚ, ενόψει του ότι, όπως ισχυρίζεται, προσήλθε αυθορμήτως στην κύρια ανάκριση, ομολόγησε την παρουσία του και τη συμμετοχή του στα εγκλήματα, για τα οποία καταδικάσθηκε, συμβάλλοντας έτσι στην έγκαιρη απονομή της δικαιοσύνης, είναι απορριπτέο ως αβάσιμο. Τούτο δε, καθόσον αποδείχθηκε από τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος όχι μόνο δεν προσήλθε αυθορμήτως στην κύρια ανάκριση, αλλά κρυβόταν και δεν παραδόθηκε στις αστυνομικές αρχές, με αποτέλεσμα να εκδοθεί σε βάρος του το από 5.5.2013 υπ’ αριθ. 11/2013 ένταλμα σύλληψης του Ανακριτή του 3ου Ειδικού Τμήματος του Πλημμελειοδικείου Αθηνών, επιπλέον δε, κατά την από 10.5.2013 απολογία του ενώπιον του ως άνω Ανακριτή, αρνήθηκε τις αποδιδόμενες σ’ αυτόν κατηγορίες για τις επίδικες πράξεις, για τις οποίες καταδικάσθηκε (ήδη αμετακλήτως (ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως, ληστεία), ενώ μέχρι και σήμερα αρνείται ότι τέλεσε την πράξη της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως. Ως εκ τούτου, δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής ως προς τον 3° κατηγορούμενο της εν λόγω διατάξεως (άρθρο 85 παρ. 2 ΠΚ)”. Με τις παραδοχές αυτές με ορθή εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και με πλήρη, σαφή και εμπεριστατωμένη αιτιολογία το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε τους προαναφερθέντες ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων αφού δέχθηκε: α) για το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α’ ότι οι αναιρεσείοντες είχαν τελέσει στο παρελθόν και άλλες αξιόποινες πράξεις, β) για το ελαφρυντικό του 84 παρ. 2 δ’ ότι η μεταμέλεια των αναιρεσειόντων ήταν προσχηματική, γ) για το ελαφρυντικό του 84 παρ. 2 ε’ ότι τα επικαλούμενα περιστατικά δεν στοιχειοθετούν την ελαφρυντική περίσταση της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς ήτοι την συνήθη συμπεριφορά του μέσου κρατούμενου σε σωφρονιστικό κατάστημα και δ) για την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 84 παρ. 2 ΠΚ ότι δεν αποδείχθηκε αυθόρμητη, έγκαιρη και ειλικρινής ομολογία του.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος της από 29.11.2021 υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως του Δ. Θ. και οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της από 8.2.2022 υπό κρίση συμπληρωματικής αιτήσεως αναιρέσεως του ιδίου από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ και Ε’ Κ.Ποιν.Δ. και ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως του Κ. Α. από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ και Θ’ Κ.Ποιν.Δ., με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση εξουσίας, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 84 παρ. 2 περ. α’, δ’, ε’ ΠΚ και 85 παρ. 2 ΠΚ καθώς και για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας κατά την απόρριψη των άνω ισχυρισμών είναι αβάσιμοι.
Κατ’ ακολουθίαν, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος για έρευνα στις εν λόγω υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως πρέπει αυτές να απορριφθούν. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν σε καθένα αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης (άρθρο 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τις αιτήσεις α) από 29.11.2021 και β) από 8.2.2022 του Δ. Θ. του Σ., κατοίκου … και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων, γ) από 4.2.2022 του Κ. Α., αγνώστου πατρός και της Π., κατοίκου … και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 418, 374/2021 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ καθένα αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2022.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Πηγή : areiospagos.gr